سفارش تبلیغ
صبا ویژن

✿ ❀ رنگ های دنیای من ❀ ✿

نظر

خدا هر لحظه در حال کامل کردن ماست، چه از درون ، چه از بیرون. 

هرکدام ما اثر هنری ناتمامی است. 

هر حادثه ای که تجربه میکنیم... 

هر مخاطره ای که پشت سر میگذاریم، برای رفع نواقصمان طرح ریزی شده است.

پروردگار ، به کمبودهایمان جداگانه می پردازد زیرا اثری که انسان نام دارد در پی کمال است...

ملت عشق 

الیف شافاک


نظر

یه خونه ویلایی با یه باغچه پرگل کنار حیاط که در خونه همیشه به روی مهمون باز باشه و خونه ی پر رفت و امدی باشه و سفره تو حیاط پهن کنیم و همه دور هم باشیم ... از اهداف بلندمدت من و همسری هست شوخی بدست اوردنش خیلی دور از ذهن نیست ولی خوب زمان میبره...

همسرم از آرزوهای دیرینه ش داشتن باغ و پرداختن بهش هست بدور از دغدغه های شهر... و گرچه خیلی هم غرق در این آرزو نمیبینمش ولی گاهی بطور جدی از زندگی در شمال صحبت میکنه و بعد از بازنشستگی برنامه ها داره انگار...

و من با اینکه شمالی هستم و عاشق شمال ، ولی به همسایه بودن با امام رضا اصلا عادت کردم! و چند سالی که نیشابور زندگی میکردم کاملا این خلا رو احساس میکردم ... 

و معلوم نیست کدوم مون حرف مون رو عملی کنیم ( که البته همسرم اهل به زور اینور اونور بردن نیست...) 

فعلا خودم رو راضی کردم به هدف خونه ویلایی در مشهدپوزخند ، و همسر هم که دوست نداره خیلی غرق بشم با جمله خدا بزرگه ... تا همینجا هم هزاربار شکر ، و یک بی اعتنایی ریزباید فکر کرد ، رشته افکارم رو پاره میکنهنکته بین

اما ... اما... 

خونه ی نزدیک حرم که دوران مجردی تجربه داشتن همچین خونه ای داشتم شاید هیچ وقت تکرار نشه که همسرم محیط اون دور اطراف رو مناسب بچه نمیبینه...قابل بخشش نیست

چه صفایی داشت نزدیک حرم بودن... واقعا یادش بخیر... الان هر مناسبت مذهبی که پیش بیاد یا با شنیدن یه صوت زیبا از ادعیه، ناخوادگاه میرم به سالها پیش... زمانی که بیست، بیست پنج ساله بودم و بیشتر روزها رو حرم بودم... 

اونوقت هست که بهش میگم محمد ، پیر که شدیم و دوتایی باز تنها شدیم بریم نزدیک حرم خونه بگیریم و اخر عمر رو اونجا سپری کنیم... و محمد هم همیشه در مقابل تقاضاهای من میگه انشالله...دوست داشتن شوخی

این نوشته اینجا بمونه تا ببینم اخر کجا میریم ما یعنی چی؟خوابم گرفت

پ ن: اصلا این حرفا رو نمیشه تو اینستا نوشتااا مدلش فرق میکنه انگار ... یا بخاطر حضور همه ی قوم و قبیله ست که دوست نداری فکرتو بدونن! گیج شدم


بچه که بودم ، قسمتی از تشویق روزه داری مون رو خوراکی های رنگارنگ و خوشمزه مادرم تشکیل میداد که مخصوص همین ماه درست میکرد برای من و برادرم... و اصلا ما بچه ها ماه رمضان رو با همین چیزاش شناخته بودیم! 

بزرگ و بزرگتر که شدم زیبایی های دیگه ماه رمضان رو کنار خاطرات شیرین دستپخت مادر گذاشتم و بیشتر و بیشتر دوستدار این ماه مبارک میشدم. 

روزه داری خیلی هم راحت نیست، ولی در مقابل برکات و زیبایی های این ماه انصافا به چشم نباید بیاد... 

یادش بخیر افطاری های دوران مدرسه ... از قشنگ ترین خاطراتم هستن اون شب ها... گرچه همیشه نماینده کلاس بودم و معمولا نفر اخر بودم که افطار میکردم 

و هنوز هم مهمانی و افطاری دادن رو دوست دارم و البته همسرم هم همینطور و شاید بیشتر از من! 

 ماه رمضان هم مثل گذشته نیست... خانواده هایی که دعوت میشن همه ی اعضا روزه نیستن! و امیدوارم اونایی که واقعا میتونن بگیرن این فرصت ها رو از دست ندن...

پ ن: ماه رمضان حرمت دارد! آشکارا نخورید...

التماس دعا در این ماه مبارکگل تقدیم شما

 


نظر

چون هیچ وقت خواهر نداشتم از خدا همیشه دختر میخواستم، یعنی اصلا پسر نمیخواستم!  بعد از یک تجربه تلخ، و به قولی بعد از ناشکری و گوشمالی خدا، اینبار دیگه به قول معروف هرچی شد... صحیح و سالم باشه...خواسته م بود.

بازم برای چندمین بار دست به دامان حضرت رضا شدم، شب میلاد امام رضا بود که خواب دیدم در حرم هستم و حاجتم فرزند هست...  اون موقع نیشابور زندگی میکردیم. فرداش من و بابایی رفتیم قدمگاه زیارت...

و تو آرزوی من بودی که برآورده شدی در همون ماه... و من چطوری باید ممنون آقا میشدم که بارها و بارها نگاه مهربانش رو احساس کردم...

وقتی برای اولین بار صدای قلبت رو شنیدم به قدری خوشحال بودم که اون روز بهترین روز زندگیم شد! 

و بالاخره...

توی یک روز قشنگ بهاری و ایام نیمه شعبان بود که تو بدنیا اومدی ...زیر سایه ی آقا، مشهدالرضا، بیمارستان مهر با دکتر توانایی مهربان و دوست داشتنیدوست داشتن

و چقدر باورش برای خود ما هم سخت بود که تاریخ از دست دادن اولی با روز تولد تو یکی باشه! و چقدر خدا بزرگه که دلهایی رو که توی همون تاریخ و همون بیمارستان شکسته بود ، در همون تاریخ و همون بیمارستان شاد کرد...

ازون دسته مادرهایی که قربون صدقه ی بچه ی تو شکم میرفتن نبودم! حتی دنیا هم اومدی تو بهت بودم! یعنی من مادرشدم؟ دو سه روزی گذشت تا اون شبی که بخاطر زردی خواستن بستریت کنن... وقتی از من جدات کردن انگار روح از بدنم جدا میشد .....تازه اونجا فهمیدم حس مادری یعنی چی... خانمای اونجا ارومم میکردن و میگفتن برای زردی اینجوری گریه میکنی؟ چیزی نیست خوب میشه... و من با اینکه میدونستم خوب میشی اما تحمل نداشتم... تزریقی که بخوان بکنن چطوری بدن نحیف و ظریفت تحمل میکنه... چقدر دلت مادرت رو بخواد و من پیشت نباشم...اون شب چطوری به صبح میرسه برای هردومون...

و اون لحظه فکر میکردم مادرانی که بچه هاشون بیماری های سخت دارن و رنج بچه ها رو میبینن و کاری نمیتونن بکنن چقدر داغون میشن...

........

چهارسالت داره میشه کم کم... و چه عاشقانه هایی با هم داریم قلب ماماندوست داشتن

وقتی میخوابی اونقدر خودم رو بهت نزدیک میکنم میخوابم که نفست بخوره به صورتمدوست داشتن

نمیدونم اگر فرزند دیگه ای هم بیاد همینقدر دوسش دارم یا نه! 

ولی اینو اطمینان دارم فرزند اول یه چیز دیگه ست...

پ ن: مادری رو با بچه اول ادم تجربه میکنه... و بچه ی اول بخاطر کم تجربه بودن مادر سختی هایی هم میکشه گاهی... از طرفی وقتی اوایل زندگی درگیر قسط و قرض خونه و ماشین و چه و چه هستی فرزند اول داره کمابیش باهات همراهی میکنه... بعدی که بیاد همه چی آماده ست...

پس جایگاه فرزند اول یه چیز دیگه ستمؤدب

 


نظر

در ادامه پست قبلی که در حال کشف فرصت هایی بودم که قرنطینه پیش رومون گذاشته باید بگم تو خونه هم کار واسه انجام دادن زیاد هستاااچشمک

یکی از گزینه ها خونه تکونی خیلی اصولی بودکه البته چون تابستون بخاطر اسباب کشی اساسی به خونه و وسایلش رسیده بودم خوب این روزها کار زیادی نداشتم... 

گزینه بعدی کارهای هنری بود و در کنارش آشپزی و شیرینی پزی که دخترم عاشق این کاراستدوست داشتن و تقریبا هر روز ما کیک و شیرینی و پیتزا و پیراشکی و .... درست کردیم که قبلا هفته ای یکبار شاید فر روشن میشد! دیدیم این سرگرمی ادامه پیدا کنه ممکنه بعد قرنطینه دچار اضافه وزن بشیم که البته این مشکل رو با ورزش شبانگاهی روی پشت بام اپارتمان حل نمودیم نکته بین( البته اگه آسمون مشهد همکاری بکنه که ماشالله خوب میباره... ) 

اسباب بازی های دختری در حال افزایش هست و این قسمت به عهده ی همسرم هست چون حوصله بازی های فکری رو با بچه بیشتر از من داره ... 

تایمی هم جدا به تک تک افراد اختصاص پیدا میکنه ، دختری کارتون، من گوشی و مطالعه ازاد و موسیقی، همسرم کامپیوتر و فیلم و مطالعه در حیطه کاری خودش و اخبار و اخبار باید فکر کرد

فکر میکنم برنامه م در روزهای اینده هم یه خیاطی حسابی باشهتبسم

پ ن: بازدیدهای این وبلاگ تقریبا به تعداد همون چند سال پیش هست بلکه بیشتر حتی...و این خیلی برام جالبه! 

البته فعالیت من و دوستان وبلاگی قدیم در اینستا همچنان برقراره و انرژی اونجا بیشتره، ولی دوست دارم اینجا هم بروزرسانی بشهخدانگهدار


...

ای دل من گرچه در این روزگار

جامه رنگین نمیپوشی به کام

باده رنگین نمیبینی به جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن می که می باید تهی ست

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ 

هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

..............

اللهم عجل لولیک الفرج...

چقدر دلم میگیره از دیدن تصاویر حرم خالی... 

امیدوارم روزهای بهتری پیش رو داشته باشیم و نهایت استفاده رو ازین حبس خانگی ببریم که خوبی هایی هم داره در کنار دلگیری ها... 

لذت بردن از لحظه هامون تا حدود زیادی به خودمون هم بستگی داره. باید فرصت ها رو کشف کنیممؤدب

با آرزوی سالی خوب گل تقدیم شما


نظر

خیلی وقته که فهمیدم اول خودمون مقصریم! 

ما مردم تا درست نشیم از بالا وضعیت درست بشو نیست...

مسافرت توی این شرایط؟ این دیگه به دولت ربط داره؟

متاسفانه خیلی ها به این رفتارها افتخار هم میکنند و میگن ما از هیچی نمیترسیم! 

چقدر خوبه کمی فکر کنیم ... یک درصد احتمال بدیم بخاطر سفرهای غیر ضروری ما،  کسی رو مبتلا کردیم و ... اینا جز حق الناسه؟ 

 پ ن:این روزها ادبیات گفتگو در فضای مجازی مایوس کننده ست...همچین مردمی بودیم!؟ 


نظر

معرکه ای راه انداخته دم عیدی...

این روزها خودم رو سرگرم کارهای هنری کردم و دخترک هم انواع کارتون! همسر هم مثل همیشه کامپیوتر...

ولی کم کم داریم کلافه میشیم... زندگی یکنواخت شدهخسته کننده

دلم تنگ شده برای بیرون از خونه و یه گردش حسابی شلوغ پلوغ...


نظر

چقدر خوبه که فرزند داشته باشی و انقدر ادم را مشغول کنه و دلگرم ، که حواست به بالارفتن سن نباشه... خبری از افسردگی پنهان روز تولد نباشه و نگران رفتن یواش یواش جوانی نباشی ... چرا که فرشته ای داری که باهاش دوباره داری کودکی میکنی و دوباره بزرگ میشی و جوانیت رو در او خواهی دید... 

خدایا چشم همه کسانی رو که منتظر یه فرشته ن ، روشن کن به فرزندی سالم و صالح و عاقبت بخیر و خوش قدم و خوش روزی و زیبارو و زیباخو ...